Krew, zakłucia, cytostatyki, przemieszczanie pacjentów, agresja, praca medyczna ma zagrożenia, których ogólne szkolenie nie oddaje. Prowadzimy szkolenia okresowe dopasowane do realiów placówki i przepisów szczególnych: czynniki biologiczne, ostre narzędzia, ergonomia opieki i obciążenia psychiczne. Praktycznie, nie tylko na slajdach.
Termin dopasujemy do Ciebie
Napisz do nas — ustalimy termin dopasowany do Twojej firmy.
Komu dopasowane szkolenie medyczne daje przewagę?
Mówimy językiem placówki, nie ogólnej teorii. Pokazujemy, co rzetelne szkolenie daje dyrekcji, pielęgniarkom epidemiologicznym, personelowi i służbom bhp, w zdrowiu, nieobecności i zgodności.
Największą wartość zyskują:
Dyrekcja placówki
Zgodność z przepisami szczególnymi i mniej ekspozycji.
Pielęgniarki epidemiologiczne
Wsparcie w procedurach i rejestrze zranień.
Personel medyczny
Realna ochrona zdrowia, nie tylko formalny obowiązek.
Służby BHP
Ocena ryzyka i szkolenia dopasowane do oddziałów.
Pacjenci
Bezpieczeństwo wynikające z tych samych procedur.
Dlaczego Feuer?
Jak dopasowane szkolenie chroni placówkę
Zranienia ostrymi narzędziami to jedno z najczęstszych i najgroźniejszych zdarzeń w ochronie zdrowia, niosą ryzyko zakażenia wirusami krwiopochodnymi. Rozporządzenie z 6 czerwca 2013 r. (Dz.U. 2013 poz. 696), wdrażające dyrektywę 2010/32/UE, nakłada obowiązek stosowania bezpiecznego sprzętu, prowadzenia rejestru zranień i procedur poekspozycyjnych. Szkolenie okresowe przekłada te wymagania na codzienne nawyki personelu, bo najlepsza procedura nie działa, jeśli pracownicy jej nie znają i nie stosują pod presją dyżuru. Efekt to realnie mniej ekspozycji i szybsza, prawidłowa reakcja, gdy do zdarzenia dojdzie.
Ochrona zdrowia podlega nie tylko ogólnym przepisom bhp, ale i regulacjom szczególnym: o szkodliwych czynnikach biologicznych (rozporządzenie z 22 kwietnia 2005 r., Dz.U. 2005 nr 81 poz. 716) oraz o ostrych narzędziach. Wymagają one oceny ryzyka, środków ochrony, szczepień, rejestrów i procedur. Dopasowane szkolenie okresowe jest miejscem, w którym te obowiązki stają się zrozumiałe i wykonalne dla personelu, a placówka zyskuje dowód, że realnie je wdraża, gotowy na kontrolę PIP i sanepidu.
Personel medyczny mierzy się też z obciążeniem układu ruchu przy przemieszczaniu pacjentów oraz z obciążeniami psychospołecznymi: stresem, pracą zmianową i agresją. To częste przyczyny dolegliwości, nieobecności i wypalenia. Szkolenie, które uczy technik bezpiecznego przemieszczania i radzenia sobie z obciążeniem psychicznym, wprost ogranicza te koszty i pomaga zatrzymać personel w zawodzie, co w warunkach niedoboru kadr medycznych ma szczególną wartość.
W medycynie bhp i bezpieczeństwo pacjenta to jedno: te same procedury, higiena rąk, postępowanie z odpadami, dezynfekcja, chronią jednocześnie personel i chorych. Dobrze przeszkolony zespół rzadziej popełnia błędy, które zagrażają obu stronom. Inwestycja w szkolenie personelu przekłada się więc nie tylko na bezpieczeństwo pracowników, ale i na jakość oraz bezpieczeństwo świadczonej opieki.
W medycynie BHP i bezpieczeństwo pacjenta to jedno, dlatego szkolenie musi być konkretne
Zagrożenia, których nie ma gdzie indziej
Praca w ochronie zdrowia wiąże się z zagrożeniami, których nie spotka się w większości zawodów: kontaktem z krwią i materiałem zakaźnym, ryzykiem zakłuć igłami, pracą z cytostatykami i środkami dezynfekcyjnymi, przemieszczaniem pacjentów oraz stresem i agresją. Dlatego ogólne, uniwersalne szkolenie bhp nie wystarcza, musi odnosić się do konkretnych stanowisk, procedur i zagrożeń danej placówki, innych na bloku operacyjnym, innych w laboratorium, a jeszcze innych w rejestracji. Każda z grup zagrożeń, biologiczne, chemiczne, fizyczne, psychospołeczne, ma własną regulację i własne środki ochrony, a ich lekceważenie kończy się nie mandatem, lecz realnym uszczerbkiem na zdrowiu.
Procedura działa, gdy jest nawykiem
Najczęstszy błąd to zastosowanie ogólnego szkolenia bez odniesienia do realiów placówki, takiego, które nie mówi ani słowa o zakłuciach, cytostatykach czy przemieszczaniu pacjentów. Drugi to brak komponentu praktycznego: samo „kliknięcie” e-learningu nie przygotowuje do sytuacji, które wymagają wyćwiczonego nawyku, jak postępowanie po ekspozycji czy bezpieczne użycie sprzętu. Dlatego rzetelne szkolenie łączy wiedzę o przepisach szczególnych z ćwiczeniem realnych czynności, tak, by w napięciu dyżuru personel działał odruchowo i prawidłowo, chroniąc siebie i pacjenta.
Jak wygląda współpraca?
-
Analiza oddziałów i zagrożeń
Poznajemy stanowiska i zagrożenia w placówce, od bloku operacyjnego po rejestrację, by program odpowiadał realnej pracy, a nie ogólnej teorii.
-
Program i przepisy szczególne
Budujemy program uwzględniający czynniki biologiczne, ostre narzędzia, czynniki chemiczne, ergonomię opieki i obciążenia psychospołeczne.
-
Część praktyczna i egzamin
Ćwiczymy kluczowe czynności, postępowanie po zakłuciu, przemieszczanie pacjentów, i kończymy szkolenie egzaminem.
-
Dokumentacja i terminy
Pomagamy z oceną ryzyka, rejestrem zranień i procedurami oraz pilnujemy terminów w matrycy kompetencji.
Co zyskujesz we współpracy z Feuer?
Zarządzanie przez bezpieczeństwo.
Ochrona zespołu i pacjenta
Bezpieczeństwo jest dla nas sposobem zarządzania placówką, a w ochronie zdrowia łączy się wprost z bezpieczeństwem pacjenta. Te same procedury, które chronią personel przed zakażeniem czy przeciążeniem, chronią też chorych i podnoszą jakość opieki. Dlatego szkolenie personelu medycznego traktujemy nie jak formalność, lecz jak inwestycję w zdrowie zespołu i bezpieczeństwo pacjentów. Tak rozumiemy zarządzanie przez bezpieczeństwo, dobrze przeszkolony zespół to spokojniejsza praca i lepsza opieka.
Często zadawane pytania
Specyfiką zagrożeń: krew i materiał zakaźny, zakłucia, cytostatyki, przemieszczanie pacjentów, stres i agresja. Ogólne szkolenie tego nie oddaje, program dla medycyny musi odnosić się do realnych stanowisk, procedur i przepisów szczególnych placówki.
Zakłucie niesie ryzyko zakażenia wirusami krwiopochodnymi i wymaga natychmiastowego postępowania poekspozycyjnego. Placówka prowadzi rejestr zranień i procedury reagowania (rozp. z 6 czerwca 2013 r.). Szkolenie uczy zapobiegania oraz prawidłowej reakcji po zdarzeniu.
Przede wszystkim rozporządzenie o szkodliwych czynnikach biologicznych (Dz.U. 2005 nr 81 poz. 716) oraz o ostrych narzędziach (Dz.U. 2013 poz. 696, wdrażające dyrektywę 2010/32/UE), a także przepisy o czynnikach chemicznych i rakotwórczych dla pracy z cytostatykami.
Częściowo, teoria dla odpowiednich grup może mieć formę zdalną, ale czynności praktyczne (postępowanie po zakłuciu, przemieszczanie pacjentów) wymagają ćwiczeń. Dlatego najlepszy jest zwykle model mieszany, a nie samo „kliknięcie” e-learningu.
W rzetelnym szkoleniu tak. Poza zagrożeniami biologicznymi i chemicznymi personel mierzy się z obciążeniem układu ruchu i obciążeniami psychospołecznymi. Dobre szkolenie uczy technik bezpiecznego przemieszczania i radzenia sobie ze stresem oraz agresją.
Częstotliwość zależy od klasyfikacji stanowiska ustalanej przez pracodawcę po konsultacji z pracownikami; przy narażeniu na czynniki niebezpieczne bywa częstsza. Terminy warto pilnować razem z badaniami i szczepieniami w jednej ewidencji.
Specyfiką zagrożeń. Personel medyczny na co dzień styka się z materiałem biologicznie zakaźnym, ryzykiem zakłuć igłami, cytostatykami i środkami dezynfekcyjnymi, obciążeniem układu ruchu przy opiece nad pacjentem oraz stresem i agresją. Ogólne szkolenie bhp tego nie oddaje. Szkolenie dla medycyny musi odnosić się do realnych stanowisk i procedur placówki, od bloku operacyjnego po laboratorium i rejestrację, oraz do przepisów szczególnych obowiązujących w ochronie zdrowia.
Obszar regulują przepisy ogólne i szczególne, poniżej najważniejsze:
- obowiązek szkoleń: art. 237(3) Kodeksu pracy, szkolenia bhp w czasie pracy i na koszt pracodawcy;
- zasady i częstotliwość: rozporządzenie z 27 lipca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 180 poz. 1860 ze zm.; t.j. Dz.U. 2024 poz. 1327);
- ocena ryzyka: art. 226 Kodeksu pracy, ocena i dokumentowanie ryzyka, w tym czynników biologicznych i chemicznych;
- czynniki biologiczne: rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 kwietnia 2005 r. (Dz.U. 2005 nr 81 poz. 716 ze zm.), ocena ryzyka, środki ochrony, szczepienia i rejestry;
- ostre narzędzia: rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2013 r. (Dz.U. 2013 poz. 696), wdrażające dyrektywę 2010/32/UE, bezpieczny sprzęt, rejestr zranień i postępowanie poekspozycyjne;
- czynniki chemiczne: przepisy o bhp przy czynnikach chemicznych oraz rakotwórczych i mutagennych, istotne przy pracy z cytostatykami i środkami dezynfekcyjnymi;
- systemy zarządzania: ISO 45001:2018, w której kompetencje i świadomość pracowników to punkty 7.2 i 7.3.
Przede wszystkim czynniki biologiczne (wirusy krwiopochodne HBV, HCV, HIV, bakterie), zranienia ostrymi narzędziami (zakłucia igłami), czynniki chemiczne (cytostatyki, dezynfekcja, gazy anestetyczne), obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego przy przemieszczaniu pacjentów oraz czynniki psychospołeczne, stres, praca zmianowa i agresja. Każda z tych grup ma inną regulację i inne środki ochrony, dlatego szkolenie musi być dopasowane, a nie ogólne.
Zakłucie igłą niesie ryzyko zakażenia wirusami krwiopochodnymi, dlatego wymaga natychmiastowego, określonego postępowania poekspozycyjnego. Placówka ma obowiązek prowadzić rejestr zranień i mieć wdrożone procedury reagowania (rozporządzenie z 6 czerwca 2013 r.). Szkolenie okresowe uczy, jak takim zdarzeniom zapobiegać (bezpieczny sprzęt, technika pracy) oraz jak prawidłowo zareagować, gdy już do nich dojdzie.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2013 r. (Dz.U. 2013 poz. 696), wdrażające dyrektywę 2010/32/UE, wymaga m.in. oceny ryzyka zranień, stosowania bezpiecznego sprzętu (np. igieł z zabezpieczeniem), procedur bezpiecznego postępowania i usuwania ostrych odpadów, prowadzenia rejestru zranień oraz określonego trybu postępowania poekspozycyjnego. Szkolenie przekłada te obowiązki na codzienne nawyki personelu.
To patogeny, wirusy, bakterie i inne mikroorganizmy, przenoszone m.in. przez krew, wydzieliny czy drogą kropelkową. Ochronę przed nimi reguluje rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 kwietnia 2005 r. (Dz.U. 2005 nr 81 poz. 716), które wymaga oceny ryzyka, stosowania środków ochrony indywidualnej, szczepień ochronnych oraz prowadzenia rejestrów. Szkolenie uczy, jak stosować te środki w praktyce danego oddziału.
Tak. Leki cytostatyczne mają działanie rakotwórcze lub mutagenne, dlatego praca z nimi wymaga odpowiedniej wentylacji, środków ochrony indywidualnej, wydzielonych stanowisk i ścisłych procedur przygotowania oraz utylizacji. Szkolenie okresowe musi tłumaczyć nie tylko, że są groźne, ale i jak konkretnie ograniczać ekspozycję, bo skutki zaniedbań bywają poważne i odległe w czasie.
Poza zaświadczeniami o szkoleniach placówka prowadzi dokumenty wynikające z przepisów szczególnych: ocenę ryzyka uwzględniającą czynniki biologiczne, rejestr zranień ostrymi narzędziami, procedury poekspozycyjne oraz dokumentację szczepień. Warto pilnować tego wszystkiego w jednej matrycy kompetencji, tak by placówka na kontrolę, także sanepidu, wchodziła z kompletem aktualnych dokumentów.
Przygotowujemy program dopasowany do realnych zagrożeń placówki i poszczególnych stanowisk, od bloku operacyjnego po rejestrację, z komponentem praktycznym tam, gdzie jest potrzebny. Uwzględniamy przepisy szczególne (czynniki biologiczne, ostre narzędzia), pomagamy w dokumentacji i pilnowaniu terminów. Prowadzimy szkolenia dla podmiotów od małych przychodni po duże szpitale.
Porozmawiajmy o bezpiecznym starcie
ul. Mickiewicza 32/3
01-616 Warszawa
+48 22 618 64 35, +48 733 777 115
feuer@feuer.pl
