Ratownicy KPP, gdy pogotowie dojedzie za długo

Zakresem i sprzętem. Zwykła pierwsza pomoc to działania „gołymi rękami” i z apteczką. Kwalifikowana pierwsza pomoc obejmuje tlenoterapię, unieruchamianie urazów specjalistycznym sprzętem, zaawansowane tamowanie krwotoków oraz zorganizowaną ewakuację i segregację, z użyciem zestawu R1.

Nie. Ratownik medyczny to zawód medyczny wymagający wykształcenia kierunkowego. Ratownik KPP to osoba, która ukończyła kurs i uzyskała uprawnienia do wykonywania kwalifikowanej pierwszej pomocy w ramach jednostki współpracującej z systemem ratownictwa. To różne poziomy i uprawnienia.

Kurs obejmuje 66 godzin (25 teorii i 41 praktyki) i kończy się egzaminem z części teoretycznej (test) oraz praktycznej (ocena czynności ratunkowych w symulacji). Dopiero pozytywny wynik obu części daje tytuł ratownika. Egzamin jest realnym sprawdzianem kompetencji.

Tytuł jest ważny 3 lata i wymaga recertyfikacji potwierdzającej aktualne umiejętności. KPP opiera się na sprawności praktycznej, która bez ćwiczeń zanika, dlatego warto pilnować cyklu, prowadzić ćwiczenia i utrzymywać sprzęt w gotowości.

Nie. Dla wielu firm wystarczy szkolenie z pierwszej pomocy i wyznaczenie pracowników. KPP jest uzasadniony tam, gdzie łączą się wysokie ryzyko poważnych urazów i długi dostęp służb, w dużych zakładach, energetyce, górnictwie czy na terenach oddalonych.

Zestaw ratownictwa medycznego R1: sprzęt do resuscytacji i tlenoterapii, deskę ortopedyczną, kołnierze i szyny do unieruchamiania, zestawy opatrunkowe oraz AED. Firma tworząca zespół ratowniczy musi ten sprzęt zapewnić i utrzymywać w stałej gotowości.

To formalny kurs prowadzony według ściśle określonego programu, kończący się egzaminem i uzyskaniem tytułu ratownika. Tytuł ten uprawnia do wykonywania kwalifikowanej pierwszej pomocy, rozszerzonych czynności ratunkowych z użyciem profesjonalnego sprzętu, w ramach jednostki współpracującej z systemem ratownictwa. To znacznie więcej niż podstawowe szkolenie: profesjonalne przygotowanie do zorganizowanego ratownictwa.

Kwalifikowaną pierwszą pomoc regulują ustawa i rozporządzenie, poniżej najważniejsze:

1. definicja KPP i ratownika: ustawa z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, kwalifikowana pierwsza pomoc, tytuł ratownika i jednostki współpracujące;
2. program kursu: rozporządzenie Ministra Zdrowia z 19 marca 2007 r. w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy (Dz.U. 2007 nr 60 poz. 408 ze zm.), 66 godzin, egzamin, wymagany sprzęt;
3. tytuł ratownika: ważny 3 lata, po czym wymaga recertyfikacji;
4. jednostki współpracujące: ustawa o PRM określa, kto może wykonywać KPP (m.in. straże pożarne, ratownictwo górskie i wodne, zakładowe służby ratownicze);
5. obowiązek pracodawcy: art. 209(1) Kodeksu pracy, ogólny obowiązek zapewnienia pierwszej pomocy w zakładzie;
6. ochrona i obowiązek pomocy: ustawa o PRM (ochrona jak dla funkcjonariusza publicznego) oraz art. 162 Kodeksu karnego (powszechny obowiązek pomocy);
7. systemy zarządzania: ISO 45001:2018, w której gotowość i reagowanie na sytuacje awaryjne to punkt 8.2.

Zakresem i sprzętem. Zwykła pierwsza pomoc to działania, które może podjąć każdy świadek „gołymi rękami” i z apteczką, resuscytacja, tamowanie krwotoku, pozycja bezpieczna. Kwalifikowana pierwsza pomoc idzie dalej: obejmuje tlenoterapię, unieruchamianie urazów specjalistycznym sprzętem, zaawansowane tamowanie krwotoków oraz zorganizowaną ewakuację i segregację poszkodowanych. To wyższy poziom przygotowania i odpowiedzialności.

Przede wszystkim dla członków jednostek współpracujących z systemem ratownictwa: strażaków PSP i OSP, zakładowych i przemysłowych służb ratowniczych, ratownictwa górskiego i wodnego. W firmach kurs ma sens tam, gdzie ryzyko poważnych wypadków jest wysokie, a czas dojazdu służb długi, np. w dużych zakładach przemysłowych, energetyce, na terenach rozległych czy przy pracach szczególnie niebezpiecznych.

Rozszerzone czynności ratunkowe: resuscytację ze wspomaganiem oddechu i defibrylacją, tlenoterapię, zaawansowane tamowanie krwotoków, unieruchamianie urazów kręgosłupa i kończyn oraz zorganizowaną ewakuację i segregację poszkodowanych. To działania, których zwykła pierwsza pomoc nie obejmuje, a które u osoby bez uprawnień byłyby niedopuszczalne.

Profesjonalny poziom reagowania w sytuacjach poważnych urazów, realną ochronę życia tam, gdzie pogotowie dojeżdża długo, oraz zdolność do zorganizowanego działania przy zdarzeniach z wieloma poszkodowanymi. To także spełnienie oczekiwań wobec jednostek współpracujących z systemem ratownictwa i mocny element kultury bezpieczeństwa w firmach wysokiego ryzyka.

Prowadzimy kursy kwalifikowanej pierwszej pomocy zgodnie z wymaganym programem (66 godzin, egzamin), z naciskiem na praktykę i realistyczne scenariusze. Pomagamy też ocenić, czy firma potrzebuje ratowników KPP, zaplanować wyposażenie zespołu ratowniczego oraz pilnować 3-letniego cyklu recertyfikacji. Działamy dla firm i jednostek o podwyższonym poziomie zagrożeń.