Spalanie w tlenie, cięcie grubej stali

Cięcie nie jest objęte normami egzaminowania spawaczy, kompetencje operatora potwierdza szkolenie zakończone certyfikatem (obsługa palnika i butli, parametry, technika, bhp). Certyfikat bywa wymagany przez pracodawcę, zleceniodawcę lub system jakości.

Wyłącznie stal konstrukcyjną i niskowęglową, która spala się w tlenie. Nierdzewki, aluminium i miedzi tlen nie tnie, te tnie się plazmą. Za to na stali dobrze radzi sobie z dużymi grubościami.

Tlen spala stal i działa tylko na stal konstrukcyjną, ale dobrze na dużych grubościach i bez prądu. Plazma topi metal przewodzący prąd i tnie wszystkie metale przewodzące oraz cienkie blachy.

Orientacyjnie 8-16 godzin, zależnie od doświadczenia oraz sprzętu i grubości stali. Obejmuje teorię i praktykę, zakończone certyfikatem.

Ryzyko pożaru i wybuchu (acetylen, tlen, cofnięcie płomienia), snop iskier i gorących tlenków, promieniowanie płomienia i dymy. Cięcie poza stałym stanowiskiem to praca pożarowo niebezpieczna. Ochroną są bezpieczniki, gogle z filtrem, sprzęt gaśniczy i dozór po pracy.

Tak, prowadzimy szkolenie teoretyczne i praktyczne dopasowane do sprzętu klienta, zakończone certyfikatem operatora cięcia tlenowego. Można je połączyć z cięciem plazmowym.

Cięcie tlenowe, oznaczane w PN-EN ISO 4063 numerem 81, to termiczne cięcie oparte na spalaniu stali w strumieniu tlenu. Najpierw stal podgrzewa się płomieniem (acetylen lub propan z tlenem) do temperatury zapłonu, potem strumień tlenu tnącego spala rozgrzany metal, a tlenki są wydmuchiwane ze szczeliny. Proces nie topi metalu, lecz go utlenia, dlatego działa tylko na stale spalające się w tlenie.

Proces i warunki bezpiecznej pracy regulują normy oraz przepisy, poniżej najważniejsze:

1. oznaczenie procesu: PN-EN ISO 4063, numer 81 dla cięcia tlenowego wśród procesów pokrewnych spawaniu;
2. prace pożarowo niebezpieczne: rozporządzenie MSWiA z 7 czerwca 2010 r. (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719), zabezpieczenie i dozór prac z otwartym ogniem;
3. ogólne zasady bhp: rozporządzenie MPiPS z 26 września 1997 r. (Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650), praca z gazami i środki ochrony;
4. wartości NDS i NDN: rozporządzenie z 12 czerwca 2018 r. (Dz.U. 2018 poz. 1286), dopuszczalne stężenia dymów i gazów;
5. obowiązek szkolenia: Kodeks pracy, przygotowanie pracownika do bezpiecznego wykonywania pracy;
6. oznaczenia gazów: zasady bezpiecznego przechowywania i użytkowania butli acetylenu, propanu i tlenu;
7. system zarządzania: ISO 45001:2018, w której kompetencje i nadzór nad procesami to punkty 7.2 i 8.1.

Bo działa przez utlenianie, a nie topienie. Stal nierdzewna i aluminium tworzą tlenki o wysokiej temperaturze topnienia lub nie spalają się w tlenie w sposób podtrzymujący cięcie. Dlatego reakcja się nie utrzymuje i szczelina się nie tworzy, takie metale tnie się plazmą.

Palnik do cięcia z osprzętem gazowym: butlę gazu palnego (acetylen lub propan) na płomień podgrzewający oraz butlę tlenu na płomień i strumień tnący, z reduktorami, wężami i bezpiecznikami przeciw cofnięciu płomienia. Często jest to ten sam osprzęt co przy spawaniu gazowym, po zmianie dyszy.

To niebezpieczne wsteczne przemieszczenie płomienia do palnika, węża lub butli, mogące doprowadzić do wybuchu. Zapobiegają mu bezpieczniki przeciw cofnięciu płomienia, sprawne reduktory oraz prawidłowa kolejność otwierania i zamykania gazów, której uczy szkolenie.

Nie, to jego istotna zaleta. Proces opiera się na gazach (palnym i tlenie) oraz płomieniu, bez prądu elektrycznego, dlatego sprawdza się w terenie, na budowie, przy rozbiórkach i wszędzie tam, gdzie nie ma zasilania. Plazma wymaga natomiast źródła prądu. To jedno z kryteriów wyboru metody obok materiału i grubości.

Bezpieczną pracę z gazami palnymi i tlenem, bez cofnięć płomienia i pożarów, lepszą jakość krawędzi i mniejsze zużycie gazów oraz udokumentowane kompetencje na potrzeby zleceniodawców i kontroli. To także zgodność z zasadami prac pożarowo niebezpiecznych i wymaganiami ISO 45001:2018.